دوشنبه, 29 ارديبهشت 1399 ساعت 13:45

تحلیل کروگمن از دام نقدینگی جدید

 

بن وینک بیزنس اینسایدر بانک‌های مرکزی برای حمایت از اقتصاد در دوران‌های ضعف و رکود به سمت اجرای سیاست‌های حمایتی پولی به‌ویژه کاستن از نرخ‌های بهره حرکت می‌کنند؛ هنگامی که نرخ‌های بهره به صفر می‌رسد و به اقدامات بیشتری نیاز است. پل کروگمن معتقد است: «این دام نقدینگی ممکن است برای هر اقتصادی از جمله اقتصادهای توسعه‌یافته پهن شود.»

 

پل کروگمن، اقتصاددان برنده جایزه نوبل می‌گوید اقتصادهای نوظهور درحال سقوط در دام نقدینگی هستند و ممکن است ابزارهای حفاظتی خود را در برابر رکود بلندمدت از دست بدهند. این گونه دام‌ها هنگامی مهیا می‌شود که نرخ بهره پایین برده شده و سیاست‌های پولی تاثیر حمایت‌کننده خود را از دست می‌دهند. آن دسته از اقتصادهای توسعه‌یافته نیز که در آنها نرخ‌های بهره از پیش بسیار پایین بوده چنین وضعیتی می‌تواند رخ دهد. اقتصادهای نوظهور اکنون همزمان با تداوم بحران همه‌گیری ویروس کرونا با همین مشکل مواجه هستند. در ماه‌های اخیر شیوع ویروس کرونا سبب شده دولت‌ها برای مقابله با این شیوع، فعالیت‌های اقتصادی را متوقف کنند. حالا وضعیت کل اقتصاد جهان وخیم است و تمامی کشورها تلاش می‌کنند به روشی خود را در برابر لطمات حاصل از این بحران حفظ کنند.

 

پل کروگمن در مصاحبه با خبرگزاری بلومبرگ گفت: «این دام نقدینگی ممکن است برای هر اقتصادی از جمله اقتصادهای توسعه یافته پهن شود.»

 

بانک‌های مرکزی برای حمایت از اقتصاد در دوران‌های ضعف و رکود به سمت اجرای سیاست‌های حمایتی پولی به‌ویژه کاستن از نرخ‌های بهره حرکت می‌کنند. هنگامی که نرخ‌های بهره به صفر می‌رسد و به اقدامات بیشتری نیاز است مقامات پولی مجبور می‌شوند از روش‌ها و ابزارهای کمتر امتحان شده استفاده کنند. کشورهای آمریکای لاتین جزو نخستین کشورهایی بودند که با کمبود ابزارهای حمایتی پولی مواجه شدند. پرو و شیلی از پیش نرخ‌های بهره را به صفر کاهش داده بودند و برزیل و کلمبیا نیز در آینده نزدیک در شرایطی مشابه آن دو کشور قرار خواهند گرفت.

 

چند روز پیش بانک‌مرکزی پرو اعلام کرد استفاده از دیگر ابزارهای حمایتی پولی را آغاز خواهد کرد تا به رشد اقتصاد کمک کند. مقامات شیلی در همان مسیری پا گذاشته‌اند که بانک‌مرکزی آمریکا در آن قرار دارد یعنی به خرید اوراق قرضه شرکت‌ها اقدام کرده است تا نقدینگی کافی در بازار وجود داشته باشد، اما با آنکه اقتصادهای توسعه‌یافته همچنان می‌توانند بر حجم بدهی‌های خود بیفزایند و به اقتصادشان کمک کنند توانایی اقتصادهای نوظهور برای متوازن کردن سیاست‌های پولی و مالی زیاد نیست.

 

کروگمن می‌گوید: «اگر من در یک اقتصاد نوظهور وزیر دارایی بودم به اجرای برنامه‌های حمایتی پولی اقدام می‌کردم، اما برنامه‌های من بسیار محدودتر از برنامه‌هایی بود که در آمریکا و اروپا درحال اجراست.»

 

دنياي اقتصاد

 

یکی از مهم‌ترین مشکلات اقتصادهای نوظهور، تاثیرپذیری آنها از اقتصادهای توسعه یافته است. این وابستگی سبب می‌شود بحران‌ها در اقتصادهای توسعه یافته اثرات بسیار منفی بر اقتصادهای نوظهور بر جا گذارد. ارزش ارزهای ملی در این اقتصاد تحت تاثیر بحران‌ها به‌شدت کاهش می‌یابد و اغلب آنها بدهی‌های عظیمی به دلار دارند. بحران‌ها سبب بروز مشکلات بزرگ اقتصادی در این کشورها می‌شود. اغلب اقتصادهای یاد شده درحالی وارد بحران کنونی شدند که نرخ‌های بهره در آنها بسیار پایین بود و اکنون آنها ابزارهای لازم را برای حمایت از اقتصاد ندارند، به هر حال اکنون بحران تداوم دارد و این اقتصادها از ابزارهای لازم برای رونق بی‌بهره هستند.

نظر دادن

لطفا دیدگاه خود را درباره این مطلب بنویسید: